Το αρκουδισιον

Το αρκουδισιον
Επισήμως μπήκε και το καλοκαίρι αφού η θερμοκρασία έχει έλθει στα φυσιολογικά επίπεδα για την Κύπρο....με λίγα λόγια κοντά στους 40 βαθμούς. Είναι η εποχή όπου ο ζουζουνος κυλιεται στα πατωματα και επιδιώκει με κάθε τροπο να δροσιστικό λιγάκι...κοιμάται απο το πρωί μέχρι το απόγευμα που θα έρθει η ιερή ώρα του φαγητού και θα δροσισει.
Σήμερα για πρώτη φορά φέτος βάλαμε κλιματιστικά το μεσημέρι...εννοείται ότι το πείραμα του Παυλωφ εφαρμόζεται και σε αυτή την περίπτωση...με το που ακούει τον πιιπ απο το κοντρόλ, καταλαβαίνει ότι ως δια μαγείας θα έρθει και η δροσιά!
Αυτο δεν είναι παράξενο, φαντάζομαι το κάνουν όλα τα σκυλια...αυτο που κάνει το παιδί μου είναι το εξής: απο κουτάβι του άρεσε πολύ να ξαπλώνει κάτω απο το κρεβάτι...δεν ξέρω γιατί, ίσως να είναι πιο δροσιά εκει....το πρόβλημα είναι ότι επιμένει να το κάνει και τώρα που έγινε 36 κιλά θηρίο...με κάποιο τροπο καταφέρνει και τώρα να μπαίνει κάτω απο το κρεβάτι....το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορεί να βγει....προσπαθεί απγνωσμενα, χτυπάει την κεφαλα του στο τελαρο του κρεβατιου...μάχη κανονική. Τον λυπάμαι και πάω κάθε φορά και τον τραβώ απο τα πόδια...φοβαμαι ότι μια μέρα θα εγκλωβιστεί για τα καλά και ίσως τραυματιστει...άντε τώρα να του εξηγήσεις ότι δεν τον παίρνει πια να το κάνει.....μάλλον η λυση ειναι με την πρώτη ευκαιρία να αλλάξω κρεβάτι και να πάρω απο εκείνες τις παραδοσιακές καρκολες που είναι ψηλές...αν και αυτο θα είναι πρόβλημα για μένα, καθότι θα πρέπει να κάνω άλματα αφού είμαι κυπαρίσσι στο ύψος.
Όπως και να έχει ομολογώ ότι δεν έχει σαν τον ύπνο στη δροσιά...το ιδιο πιστευει και ο ζουζουνος αφου κανει κατι υπνους με ροχαλητα ψηλων ντεσιμπέλ, βλέπει όνειρα και ταυτίζει κιόλας!!! Αυτο έχει πολλή πλάκα αλήθεια...είναι όπως λέμε παραμιλα στον ύπνο του....άντε καλά νανι

Λαμπραντοροκαλωσόρισμα

Δεν είναι τυχαίο ότι είναι από τις πιο δημοφηλείς φυλές σκύλων...είναι πανέμορφα, πανέξυπνα, φιλικότατα και αναμφίβολα όποιος αποκτήσει ένα λαμπραντόρ δύσκολα θα προτιμήσει άλλη φυλή....Είναι ΛΑΤΡΕΙΑ!!!

Προσωπικά ήθελα απο παιδί ένα λαμπραντόρ...η απάντηση όταν με ρωτούσαν τι ήθελα για τα γενέθλια, τη γιορτή μου, τα Χριστούγεννα, το Πάσχα ήταν πάντα η ίδια: 1 λαμπραντόρ. Η απάντηση σταθερή: ο σκυλος είναι μπελάς, ευθύνη, ποιος θα τον φροντίζει, οταν θα μεγαλώσεις και μείνεις μόνη σου να παρεις.

Αργησα λίγο αλλα το πέτυχα...απέκτησα ένα κουταβάκι που μέσα σε χρόνο ρεκόρ έγινε κούταβος και μετά σκύλος και μετά σκύλαρος. Το χαϊδευτικό ζουζουνάκι δεν τον αντιπροσωπεύει πια, αλλά για μένα παραμενει το μικρό μου ζουζουνάκι...αλλωστε στο χαρακτήρα ακόμη νομίζει ότι είναι κουτάβι. Οποιος και να του κάνει χαρούλες. η αντίδραση είναι η ίδια...,μια ουρά χαρούμενη που κουνιέται πέρα δώθε ασταμάτητα, χοροπηδηκτά στον αέρα, ένα στόμα γεμάτο με ό,τι βρεθεί πρόχειρο (μπάλες, παιγνίδια, κόκκαλα) και στο φινάλε ένα αναποδογύρισμα και ένα κορμί έτοιμο για χαϊδεμα στην κοιλιά, στο κεφάλι...παντού....Σαν να λέει "Λατρέψτε με"!

Τώρα πια όλοι οι φόβοι και οι ενδοιασμοί της οικογένειας διασκεδάστηκαν...ο Ζούζουνος είναι κανονικό μέλος όλης της οικογένειας και όλοι τον αγαπούν τρελλά. Είναι η παρέα στην πρωινή βόλτα, στο διάβασμα, ακόμη και η συμπαράσταση όταν είσαι άρρωστος ή η ευχάριστη νότα της δύσκολης μέρας που επιστρέφεις απο τη δουλειά πτώμα. Ένας φίλος που είναι κοντά σου χειμώνα/καλοκαίρι, στα ευχάριστα και στα δύσκολα, έτοιμος να σου κρατήσει συντροφιά και να σε ακούσει, ακόμα και να σου μιλήσει με το δικό του τρόπο.

Σίγουρα όσοι από εσάς έχετε ένα σκύλο και ειδικά ένα λαμπραντόρ με καταλαβαίνετε απόλυτα!
Οι ιστορίες και οι φάσεις από την μέχρι τώρα πορεία του Ζούζουνου είναι πολλές...θα τις αναφέρω στην πορεία με κάθε ευκαιρία...οι δικές σας ιστορίες/περιστατικά/ απορίες κλπ ευπρόσδεκτες...
Γαβ γαβ καλή σας μέρα