Λαμπραντοροκαλωσόρισμα

Δεν είναι τυχαίο ότι είναι από τις πιο δημοφηλείς φυλές σκύλων...είναι πανέμορφα, πανέξυπνα, φιλικότατα και αναμφίβολα όποιος αποκτήσει ένα λαμπραντόρ δύσκολα θα προτιμήσει άλλη φυλή....Είναι ΛΑΤΡΕΙΑ!!!

Προσωπικά ήθελα απο παιδί ένα λαμπραντόρ...η απάντηση όταν με ρωτούσαν τι ήθελα για τα γενέθλια, τη γιορτή μου, τα Χριστούγεννα, το Πάσχα ήταν πάντα η ίδια: 1 λαμπραντόρ. Η απάντηση σταθερή: ο σκυλος είναι μπελάς, ευθύνη, ποιος θα τον φροντίζει, οταν θα μεγαλώσεις και μείνεις μόνη σου να παρεις.

Αργησα λίγο αλλα το πέτυχα...απέκτησα ένα κουταβάκι που μέσα σε χρόνο ρεκόρ έγινε κούταβος και μετά σκύλος και μετά σκύλαρος. Το χαϊδευτικό ζουζουνάκι δεν τον αντιπροσωπεύει πια, αλλά για μένα παραμενει το μικρό μου ζουζουνάκι...αλλωστε στο χαρακτήρα ακόμη νομίζει ότι είναι κουτάβι. Οποιος και να του κάνει χαρούλες. η αντίδραση είναι η ίδια...,μια ουρά χαρούμενη που κουνιέται πέρα δώθε ασταμάτητα, χοροπηδηκτά στον αέρα, ένα στόμα γεμάτο με ό,τι βρεθεί πρόχειρο (μπάλες, παιγνίδια, κόκκαλα) και στο φινάλε ένα αναποδογύρισμα και ένα κορμί έτοιμο για χαϊδεμα στην κοιλιά, στο κεφάλι...παντού....Σαν να λέει "Λατρέψτε με"!

Τώρα πια όλοι οι φόβοι και οι ενδοιασμοί της οικογένειας διασκεδάστηκαν...ο Ζούζουνος είναι κανονικό μέλος όλης της οικογένειας και όλοι τον αγαπούν τρελλά. Είναι η παρέα στην πρωινή βόλτα, στο διάβασμα, ακόμη και η συμπαράσταση όταν είσαι άρρωστος ή η ευχάριστη νότα της δύσκολης μέρας που επιστρέφεις απο τη δουλειά πτώμα. Ένας φίλος που είναι κοντά σου χειμώνα/καλοκαίρι, στα ευχάριστα και στα δύσκολα, έτοιμος να σου κρατήσει συντροφιά και να σε ακούσει, ακόμα και να σου μιλήσει με το δικό του τρόπο.

Σίγουρα όσοι από εσάς έχετε ένα σκύλο και ειδικά ένα λαμπραντόρ με καταλαβαίνετε απόλυτα!
Οι ιστορίες και οι φάσεις από την μέχρι τώρα πορεία του Ζούζουνου είναι πολλές...θα τις αναφέρω στην πορεία με κάθε ευκαιρία...οι δικές σας ιστορίες/περιστατικά/ απορίες κλπ ευπρόσδεκτες...
Γαβ γαβ καλή σας μέρα